در آستانه فرا رسیدن هشت مارس، روز جهانی زن، قرار داریم . رخدادی جهانی در حوزه جنبش زنان . با گذشت بیش از یک قرن، از این روز تاریخی، همچنان مبارزات و جنبش زنان ادامه دارد . زنانی که برای دستیابی به دنیایی برابر برای همه انسانها، تلاش می کنند

هشتم مارس امسال چهره جهانی رزا لوکزامبورگ صد و چهل ساله شد. چهره ی زنی که رهایی بشریت را در تحول مناسبات نابرابر سرمایه داری مردسالار می جست و سعادت مردان استثمار شده و زنان قربانی را در دورنمایی مشترک می دید

کانون زنان ایرانی: مهندسان زن ترکیه‌ای علیه اطلاعیه‌های شرکت‌هایی که در آگهی جذب نیروی خود فقط خواستار مراجعه «مهندسان مرد» یا «مهندسان دارای کارت پایان خدمت نظام وظیفه» می‌شوند کمپینی اعتراضی به راه انداخته‌اند...

قرار گرفتن دوباره "قانون ازدواج مجدد" در دستور کار آینده مجلس همه را به این فکر انداخته که خانواده در ایران چه اهمیتی دارد؟ پرسش اینجاست چرا اکنون دست به گریبان چنین مشکلاتی شده ایم؟ قانونی که در آن هر مردی که دارایی بیشتری داشته باشد می تواند بدون اجازه شریک مال و زندگی اش آن را با نفر سومی تقسیم کند...

اینس روح من داستان زندگی یک زن معمولی است. یک زن معمولی که سواد و ثروت ندارد . زیبا نیست . اینس یک دختر معمولی اسپانیایی است که آشپزی می کند، خیاطی می کند، عاشق می شود، شوهر می کند و سرانجام نیز شوهرش ترکش می کند اما سرانجام یک کشور را پایه گذاری می کند.

کانون زنان ایرانی- فریده غائب: جنبش زنان ایران با یاد ندا آقا سلطان، ترانه موسوی و تمامی زنان گمنام جان باخته ی جنبش سبز و نیز همه زنان دربند شده ی این جنبش، هشتم مارس، روز جهانی زن را در کنار زهرا رهنورد، دور هم گرامی داشتند.به مناسبت روز جهانی زن ،هشتم مارس جمعی از طیف های مختلف فکری جنبش زنان ایران با حضور و در کنار زهرا رهنورد استاد دانشگاه در دفتر او گردهم آمدند و پیوند جنبش زنان ایران را با جنبش سبز بار دیگر یادآوری کرده و مطالبات زنان ایران را مطرح کردند.

جمعی از فعالان جنبش زنان در نامه ای خطاب به موسوی و کروبی خواستند که در پیگیری مطالبات به حق مردم ایران از مطالبات زنان ایرانی غافل نشوند و در موضع گیری های خود صراحتا به این مطالبات و به نقش زنان ایرانی در مطرح کردن آنها و تلاش و مبارزه برای تحقق آنها اشاره کنند.این در حالی است که زنان و دختران این سرزمین، نقشی برجسته در جنبش هاو پیگیری حقوق مردم ایران ایفا کرده اند . در پیگیری مطالبات به حق مردم ایران از مطالبات زنان ایرانی غافل نشوید و در موضع گیری های خود صراحتا به این مطالبات و به نقش زنان ایرانی در مطرح کردن آنها و تلاش و مبارزه برای تحقق آنها اشاره کنید.

کانون زنان ایرانی :1200 مدافع حقوق برابر با صدور بیانیه ای نسبت به تصویب لایحه موسوم به حمایت از خانواده اعتراض کرده اند.در بخشی از ابن بیانیه آمده است :کمیسیون حقوقی و قضایی مجلس شورای اسلامی، در اقدامی عجولانه و نابخردانه مواد 23 و 25 لایحه به اصطلاح «حمایت از خانواده» را با اعمال تغییراتی بی فایده و غیر موثر برای حمایت از نهاد خانواده، به تصویب رساند. این لایحه، نه تنها از قانون 35 سال پیش یعنی قانون مصوب سال 1353 بسیار عقب تر است، بلکه قصد دارد چندهمسری مردان را قانونی کند. براساس لایحه جدید، اگر زنی مبتلا به بیماریهای صعب العلاج شود، یا شش ماه از خانه غیبت کند، یا حتا اگر به طور نمونه به دلیل صدور چک بلامحل زندانی شود، شوهرش می تواند همسر تازه ای اختیار کند. در حالی که در شرایط عکس آن، زن حتی حق طلاق هم ندارد. این اقدام در حالی صورت گرفته است که ارائه این لایحه توسط دولت وقت به مجلس، در تیرماه 1386، اعتراض گسترده مدافعان حقوق زنان و همچنین دیگر مدافعان مدنی حقوق برابر و سلامت خانواده را به همراه داشت.

کانون زنان ایرانی :هجده تن از مادران فعالان سياسي – مدنی دربند خطاب به مردم ایران نامه ای نوشته اند و شرح فراق خود را از فرزندان عزیزشان باز گفته اند.در بخشی از بیانیه مادران آمده است :گر تنها درشتي ها بود تاب مي آورديم،اگر تنها فراق دلبركانمان بود به حرمت ايران سكوت ميكرديم و اگر تنها حبس بود تاب مي آورديم كه فرزندانمان نه عزيزتر از ديگر فرزندان درحبس ايران و نه كم مسئوليت تر از آنان در راه پيشرفت كشور هستند.اما درداد و دريغا و صد افسوس كه به ازاي هر قطره اشك ما اتهامي بر اتهامات فرزندانمان افزوده ميشود.بازداشت هاي بي دلبل كم بود كه هم اينك اتهامات واهي نيز داغي شده بر داغهايمان.اتهاماتي كه پيش از واهي بودنشان خنده ناكند.

کانون زنان ایرانی-ترجمه:لیلا اسدی: " مادران پلازا دو مايو در آرژانتين در جريان سركوب هاي بي رحمانه دولت نظامي وقت، فعالیت خود را براي يافتن هرگونه نشاني از فرزندان ناپديد شده شان آغاز کردند و در طول 30 سال تلاش خستگي ناپذير نه تنها به تجديد حيات جامعه مدني كمك كردند، كه يك گروه فعال حقوق بشري را با هدف برقراري عدالت و دموكراسي در آرژانتين تشكيل دادند. آنها دولت را مجبور كردند قوانين مصونيت نظاميان را لغو و پرونده قتل مخالفان سياسي در دوره جنگ كثيف را بازگشايي كند.