کانون زنان ایرانی: بحث تفکیک جنسیتی کتابهای درسی دختران و پسران این بار از سوی وزیر جدید آموزش و پرورش مطرح شد.
حاجی بابایی گفت:" کتابهای درسی دختران و پسران از 9 سالگی متفاوت می شود."
این موضوع بهمن ماه سال گذشته از سوی وزیر سابق آموزش و پرورش عنوان شد که واکنش های کارشناسان حوزه آموزش و پرورش را در پی داشت با این تفاوت که سال پیش صحبت از تغییرات از مقطع راهنمایی بود و اکنون از 9 سالگی ( چهارم ابتدایی) .
علی احمدی زمانی که سرپرست این وزارتخانه بود در همایش برنامه درسی ملی عنوان کرد که کتابهای درسی دختران و پسران باید به طور جداگانه و براساس نیازهای فردی آنان تنظیم و نگاشته شود . در همان زمان این پیشنهاد بحثهای زیادی را به دنبال داشت و کارشناسان آموزشی نسبت به این سخنان واکنش نشان دادند.
چندی بعد بهرام محمدیان رئیس سازمان پژوهش و برنامهریزی آموزشی بر لزوم این تفکیک تاکید کرد: «آنچه در گفتههای وزیر آمده این بود که برخی تواناییها در دختران هست که در پسران دیریاب است. آیا نباید نسبت به تعجیل بلوغ در دختران بازخوردی در کتابهای درسی نشان داد؟ این مسئله باید مورد بررسی قرار گیرد. برخی شواهد نشان میدهد باید در برنامهها برخی درسهای خاص را پیشتر از پسران برای دختران تعریف کرد».
به گزارش پایگاه اطلاعرسانی وزارت كشور اکنون نیز حاجی بابایی با اشاره به تغییرات جدید در نظام آموزش و پرورش خواستار جداسازی کتابهای درسی دختران و پسران شده است : "در این طرح كه براساس وضعیت آموزش و پرورش در 110 كشور پیشرفته دنیا پیریزی شد، نظام آموزش و پرورش 2دوره 6ساله شده است. دوره ابتدایی یك سال افزایش می یابد و کتاب های درسی نیز براساس سن دانش آموز تعیین می شود. وی ادامه داد: تا سن 7 سالگی تعلیم و تربیت كودك براساس بازی است در 9 سالگی کتاب های درسی بین دختران و پسران تفاوت خواهد داشت و از پایان دوره ابتدایی، کتابها به سمت تخصصی سوق پیدا می كنند و در دوره متوسطه نیمه تخصصی می شوند."
شیرزاد عبداللهی کارشناس مسایل آموزش و پرورش معتقد است تغییرات فیزیولوژیک و هورمونی نمیتواند مبنای تعیین سیستم آموزشی باشد. او میگوید: «تجربه امروز آموزش و پرورش مدرن این را نشان میدهد که دختران و پسران تفاوت معناداری از نظر هوش و استعداد تحصیلی و از نظر تربیتپذیری ندارند به گونهای که مثلا مفهومی را دختران سه چهار سال زودتر از پسران متوجه بشوند یا پسران بعضی مطالب را دیرتر یاد بگیرند. این سخنان تنها به این دلیل است که میخواهند دوره تحصیلات دختران را کوتاه کنند و شاید اینگونه بشود دختران را زودتر برای ازدواج و تشکیل خانواده آماده کرد».
البته وزیر آموزش و پرورش چندی پیش نیز در مورد کوتاه کردن مدت تحصیل دختران سخن گفته بود. وی عنوان کرد که چون دختران زودتر از پسران بالغ میشوند باید زودتر به مدرسه بروند.
عبداللهی این گونه تفکرات را تنها متعلق به بخشی از جامعه میداند که با روی کار آمدن دولت نهم فرصت طرح پیدا کرده. او میگوید با توجه به شرایط کنونی ایران و رشد تحصیلی دختران، اجرای این گونه طرحها اصولا غیر ممکن است: «این طرح اصولا اجراشدنی نیست برای اینکه خانوادههای ایرانی و حتی خانوادههای مذهبی هم زیر بار اجرای چنین تبعیضها و تفاوتهایی بین دختران و پسرانشان نمیروند. واقعیت این است که در ایران مسئله تحصیلات دختران و شایستگی آنها برای وارد شدن در صحنههایی که میتوانند وارد شوند، جا افتاده. دختران در صحنههای مختلف اجتماعی ما حضور دارند و کاملا شایستگی خودشان را نشان دادهاند. این تفکر، تفکری است که در جامعه ما وجود دارد و متاسفانه با آمدن دولت فعلی امکان نشو و نما پیدا کرده و به نظر من چنین تفکری نمیتواند به عنوان تفکر غالب در سیستم آموزشی ما جا بیفتد و مورد قبول قرار بگیرد».
بسیاری ازکارشناسان آموزشی معتقدند هرگونه تفکیک جنسیتی در سیستم آموزشی مصداق نوعی تبعیض است. شیرزاد عبداللهی در این باره میگوید: «سیستمهای نوین آموزشی بر این مبنا قرار دارند که با انواع و اقسام تبعیضها از جمله تبعیض نژادی، تبعیض جنسیتی، تبعیض جغرافیایی، تبعیض زبانی و ملیتی و امثال اینها مخالفت میکنند و این تبعیضها را از میان برمیدارند درحالی که این طرح ظاهرا بر مبنای نوعی تبعیض و تفاوت کارکردها و نقشهای اجتماعی دختران و پسران تهیه شدهاست».
